1
00:00:12,450 --> 00:00:13,451
(พูดภาษาญี่ปุ่น) บอส

2
00:00:23,419 --> 00:00:26,297
นั่นเป็นของจองจินมาน
อย่าแตะต้องมัน

3
00:00:26,380 --> 00:00:29,175
(หัวเราะคิกคัก) ช่างเป็นแพ็คเกจที่สวยจริงๆ

4
00:00:29,258 --> 00:00:30,718
คุณมีความปรารถนาที่จะตายไหม?

5
00:00:32,178 --> 00:00:33,804
ข้าวลาวรสชาติดี

6
00:00:34,305 --> 00:00:37,349
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
ข้าวญี่ปุ่นคือที่สุด

7
00:00:37,850 --> 00:00:38,851
ข้าวลาว.

8
00:00:40,478 --> 00:00:41,562
เจ้านาย.

9
00:00:54,325 --> 00:00:55,326
ไปกันเลย

10
00:01:24,897 --> 00:01:27,900
{\an8}ดูแลเธอสักพักหนึ่ง

11
00:01:30,236 --> 00:01:37,201
ร้านค้าสำหรับนักฆ่า

12
00:01:40,204 --> 00:01:42,373
ตอนที่ 7
กับดัก

13
00:01:45,334 --> 00:01:46,794
{\an8}(เลนส์กล้องหมุนวน)

14
00:01:46,877 --> 00:01:48,838
{\an8}(พูดภาษาเกาหลี) ขอโทษนะ
ลูกชายคนโตก็ได้

15
00:01:49,338 --> 00:01:52,716
{\an8}โปรดยืนใกล้ชิดกับครอบครัวมากขึ้นไหม?
(หัวเราะคิกคัก)

16
00:01:52,800 --> 00:01:54,009
{\an8}- เข้ามาที่นี่
- ผู้ชาย: ใช่

17
00:01:54,093 --> 00:01:56,011
{\an8}- จินมาน ยิ้ม
- ผู้ชาย: ดี.

18
00:01:56,804 --> 00:01:58,139
{\an8}ทำไมฉันต้องยิ้ม?

19
00:02:01,142 --> 00:02:03,602
MAN: (หัวเราะคิกคัก) เอาล่ะ

20
00:02:04,520 --> 00:02:05,646
เอาล่ะ.

21
00:02:06,814 --> 00:02:08,357
หนึ่ง สอง!

22
00:02:29,503 --> 00:02:30,504
ใช่.

23
00:02:33,841 --> 00:02:35,759
เป็นคนดี

24
00:02:36,927 --> 00:02:38,804
ถึงพี่ชายและพี่สะใภ้ของคุณ

25
00:02:40,890 --> 00:02:41,891
และเจียน.

26
00:02:43,475 --> 00:02:45,269
ตรวจสอบเธอเมื่อคุณทำได้

27
00:02:47,813 --> 00:02:48,814
(ถอนหายใจเบา ๆ )

28
00:02:50,608 --> 00:02:52,276
ห่วงตัวเองเถอะแม่

29
00:02:54,069 --> 00:02:56,906
ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน.

30
00:02:58,866 --> 00:03:00,326
ฉันใช้ชีวิตอย่างไม่ละอายใจ

31
00:03:01,619 --> 00:03:04,413
ชีวิตที่ดี

32
00:03:10,169 --> 00:03:13,547
และคุณก็เติบโตเป็นผู้ชายที่ดี

33
00:03:24,683 --> 00:03:26,435
ฉันขอโทษแม่

34
00:03:27,478 --> 00:03:29,730
คุณจะเสียใจทำไม?

35
00:03:38,739 --> 00:03:39,740
อืม

36
00:03:40,908 --> 00:03:44,245
โอ้ถึงเวลาแล้ว
เพื่อให้พี่ชายของคุณมาที่นี่

37
00:03:44,912 --> 00:03:46,372
คุณสามารถไปได้แล้ว

38
00:03:47,581 --> 00:03:48,624
ใช้ได้.

39
00:03:49,458 --> 00:03:50,834
ฉันจะอยู่ต่อไปอีกสักหน่อย

40
00:03:52,419 --> 00:03:53,629
เลขที่

41
00:03:54,505 --> 00:03:56,715
ในขณะที่คุณอยู่ที่นี่

42
00:03:57,883 --> 00:04:01,720
ใช้เวลากับเจียนให้มากขึ้น

43
00:04:02,763 --> 00:04:03,764
ตกลง?

44
00:04:06,183 --> 00:04:08,352
ตกลง. ฉันจะทำแม่

45
00:04:16,360 --> 00:04:17,736
ฉันจะกลับมาอีกครั้ง

46
00:04:22,074 --> 00:04:23,075
(ถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า)

47
00:04:38,340 --> 00:04:42,261
{\an8}ร้านฮาร์ดแวร์บราเดอร์

48
00:05:57,878 --> 00:05:59,171
(พูดภาษาจีนกลาง) จริงเหรอ?

49
00:06:00,172 --> 00:06:01,882
คุณกำลังก่อเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว!

50
00:06:01,965 --> 00:06:03,509
ทำความสะอาด!

51
00:06:04,885 --> 00:06:05,886
(ถอนหายใจด้วยความโมโห)

52
00:06:19,733 --> 00:06:22,319
ลืมมันซะ ฉันจะทำมัน.

53
00:06:25,823 --> 00:06:27,408
นี่มันเรื่องอะไรกัน?

54
00:06:59,815 --> 00:07:01,733
มันคืออะไร?

55
00:07:03,652 --> 00:07:04,820
ว้าว...

56
00:07:30,304 --> 00:07:36,310
(ลงนาม) คุณเป็นพ่อค้าอาวุธ
ความปลอดภัยของคุณเลอะเทอะขนาดนี้ได้ยังไง?

57
00:07:38,103 --> 00:07:40,022
(หัวเราะเบา ๆ ทั้งคู่)

58
00:08:09,426 --> 00:08:12,638
(พูดภาษาเกาหลี) ฉันคิดถึง...
ฉันคิดถึงคุณ.

59
00:08:41,124 --> 00:08:42,125
(ถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า)

60
00:08:50,092 --> 00:08:51,760
(ลงนาม) พบศพของเขาแล้วหรือยัง?

61
00:08:54,388 --> 00:08:56,807
ที่ดีที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ได้ทำการค้นหา

62
00:08:56,890 --> 00:09:02,145
พวกเขาบอกว่าไม่มีใครสามารถอยู่รอดได้
ฉากนั้น เขาตายแล้ว

63
00:09:03,480 --> 00:09:08,902
ไม่ว่าเขาจะอยู่ยงคงกระพันเพียงใดก็ตาม

64
00:09:08,986 --> 00:09:10,821
เขาตายที่นั่น!

65
00:09:17,494 --> 00:09:18,579
ตอนนี้คุณจะทำอย่างไร?

66
00:09:19,746 --> 00:09:21,915
ฉันไม่รู้. ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้

67
00:09:22,708 --> 00:09:23,959
มาทำงานให้ฉันสิ!

68
00:09:26,920 --> 00:09:28,922
มาเร็ว. ฉันจะจ้างคุณ!

69
00:09:29,548 --> 00:09:30,549
(เย้ยหยัน)

70
00:09:31,592 --> 00:09:32,593
(เย้ยหยัน)

71
00:09:33,135 --> 00:09:38,557
ฉันจะสร้างห้างสรรพสินค้าออนไลน์ด้วย
และขยายธุรกิจ!

72
00:09:39,975 --> 00:09:42,394
ฉันจะทำเงินได้มาก!

73
00:09:45,397 --> 00:09:46,523
คุณ?

74
00:09:46,607 --> 00:09:49,401
คุณเขียนบัญชีแยกประเภทด้วยลายมือ
เพราะคุณไม่สามารถใช้คอมพิวเตอร์ได้

75
00:09:49,484 --> 00:09:51,111
ห้างสรรพสินค้าออนไลน์แห่งไหน?

76
00:09:51,320 --> 00:09:52,321
(หัวเราะเบาๆ)

77
00:09:54,281 --> 00:09:59,202
(ลงนาม) น้องชายของฉันจะทำมัน
ไม่ใช่ฉัน เขาเป็นอัจฉริยะด้านคอมพิวเตอร์!

78
00:09:59,286 --> 00:10:02,414
ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้
บนคอมพิวเตอร์

79
00:10:14,009 --> 00:10:19,848
เธอประกอบปืนนี้ก่อนหน้านี้

80
00:10:24,311 --> 00:10:26,188
และฉันไม่เคยสอนเธอเลย

81
00:10:47,751 --> 00:10:49,753
(ฝีเท้าใกล้เข้ามา)

82
00:11:07,729 --> 00:11:09,314
นั่นคุณจินแมนเหรอ?

83
00:11:20,992 --> 00:11:24,329
ซองโจ: เอาล่ะ เราจะแยกทางกัน
แบบนี้แล้วกดดันเขา

84
00:11:24,955 --> 00:11:26,623
หากสิ่งต่างๆ ผิดพลาดไป

85
00:11:26,707 --> 00:11:29,710
เราจะใช้แผน B
แล้วจุนชอลก็จะจัดการเรื่องนี้ให้จบ

86
00:11:32,713 --> 00:11:36,007
นั่นคือสถานการณ์ที่ฉันคิดขึ้นมา

87
00:11:36,550 --> 00:11:39,636
ไม่มีทางที่จองจินมานจะไม่ปรากฏตัว

88
00:11:40,262 --> 00:11:42,681
หนึ่งนัดฆ่าสองคน ฉันพูดถูกไหม?

89
00:11:50,063 --> 00:11:52,274
อะไร คุณไม่สบาย
เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง?

90
00:11:54,109 --> 00:11:56,945
ทำไมคุณถึงดูเหมือน.
มีคนเพิ่งยิงสุนัขของคุณเหรอ?

91
00:11:58,280 --> 00:11:59,489
มันเป็นเพียง...

92
00:12:00,407 --> 00:12:02,367
เราต้องสัมผัสครอบครัวของเขาไหม?

93
00:12:03,577 --> 00:12:05,704
ฉันหมายถึงหลานสาวของเขาอายุแค่เจ็ดขวบเท่านั้น

94
00:12:05,787 --> 00:12:07,456
ใครอยากออกก็ไปได้เลย

95
00:12:16,840 --> 00:12:18,175
เฮ้ จุนชอล

96
00:12:18,258 --> 00:12:20,427
เป็นครอบครัวของจองจินมาน
ครอบครัวเดียวที่นี่เหรอ?

97
00:12:24,389 --> 00:12:25,390
อะไร

98
00:12:31,313 --> 00:12:34,191
เราทุกคนอยู่ที่นี่
คอยดูหลังกันและกัน

99
00:12:36,651 --> 00:12:37,944
พวกเราก็ไม่ใช่ครอบครัวเหมือนกันเหรอ?

100
00:12:39,488 --> 00:12:41,156
(หัวเราะคิกคัก)

101
00:12:43,992 --> 00:12:45,327
แล้วซองฮวานล่ะ?

102
00:12:46,119 --> 00:12:47,829
เขาไม่ใช่ส่วนหนึ่งของครอบครัวเหรอ?

103
00:12:48,371 --> 00:12:49,539
อะไร

104
00:12:49,623 --> 00:12:52,375
น้องคนสุดท้องของเราที่ตกนรก
ในช่วงภารกิจสุดท้าย

105
00:12:53,043 --> 00:12:55,879
คุณบอกว่าเราเป็นครอบครัว
คุณลืมชื่อของเขาแล้วหรือยัง?

106
00:12:56,755 --> 00:12:59,466
มึงจะพาขึ้นมาทำไม.
ตอนนี้ซองฮวานผู้ล่วงลับไปแล้วเหรอ?

107
00:13:01,134 --> 00:13:03,220
ฉันคิดว่าคุณรู้ว่าทำไม

108
00:13:05,305 --> 00:13:06,306
(หายใจออก)

109
00:13:08,850 --> 00:13:10,477
แม้แต่สมาชิกในครอบครัว

110
00:13:10,977 --> 00:13:13,271
สามารถแสดงความลำเอียงได้

111
00:13:14,523 --> 00:13:16,274
ฉันเป็นเด็กกำพร้า

112
00:13:16,358 --> 00:13:18,985
ฉันไม่มีพ่อแม่หรือลูก

113
00:13:19,069 --> 00:13:21,988
ฉันจึงถือว่าทุกคนที่นี่เป็นครอบครัวของฉัน

114
00:13:22,781 --> 00:13:25,784
คุณจะรู้.
คุณมีลูกสองคนของคุณเอง

115
00:13:27,327 --> 00:13:31,414
ขวา. ไม่ใช่คนโตของคุณ
ปีนี้เข้าชั้นประถมแล้วเหรอ?

116
00:13:32,082 --> 00:13:34,793
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วอย่างแน่นอน

117
00:13:34,876 --> 00:13:38,129
วันเกิดปีแรกของเขา
รู้สึกเหมือนเพิ่งเมื่อวาน

118
00:13:38,755 --> 00:13:40,298
ย้อนกลับไปตอนนั้น

119
00:13:40,382 --> 00:13:43,677
เขาควรจะเลือกเงิน
แต่เขาตามพ่อของเขาและ--

120
00:13:43,760 --> 00:13:47,055
ลี ซองโจ ไอ้สารเลว
คุณกำลังพยายามจะพูดอะไรวะ?

121
00:13:53,436 --> 00:13:56,439
(เสียงบี๊บของจอภาพ)

122
00:14:12,163 --> 00:14:14,165
(ส่งเสียงบี๊บช้าลง)

123
00:14:16,042 --> 00:14:18,044
(มอนิเตอร์แฟลตไลน์)

124
00:14:41,484 --> 00:14:43,862
อึนยอง: แล้วเค้กข้าวล่ะ?
พวกเขายังไม่อยู่ที่นี่

125
00:14:45,739 --> 00:14:46,740
(ถอนหายใจด้วยความโมโห)

126
00:14:47,532 --> 00:14:49,034
จุง เจี้ยน.

127
00:14:50,035 --> 00:14:52,037
คุณกำลังทำสิ่งที่ยากขึ้นสำหรับฉัน

128
00:14:54,289 --> 00:14:56,207
ฉันอยากกลับบ้าน

129
00:14:56,291 --> 00:14:58,251
จินชอน : คุณคือ.
หมดสติไปแล้วเหรอ?

130
00:15:01,755 --> 00:15:03,757
แม่เสียชีวิตกะทันหันมาก

131
00:15:05,675 --> 00:15:07,719
มีบางอย่างแปลกเกี่ยวกับเรื่องนี้

132
00:15:10,221 --> 00:15:11,222
ฉันคิดว่า

133
00:15:12,015 --> 00:15:13,391
เราควรทำการชันสูตรพลิกศพ

134
00:15:15,185 --> 00:15:16,227
คุณจริงๆ

135
00:15:17,479 --> 00:15:19,064
อยากเปิดใจเธอไหม?

136
00:15:20,607 --> 00:15:21,608
อะไร

137
00:15:22,108 --> 00:15:25,403
คุณต้องการที่จะเล่น
ลูกชายที่รักหรืออะไรตอนนี้?

138
00:15:31,368 --> 00:15:32,535
มันไม่ใช่อย่างนั้น

139
00:15:33,662 --> 00:15:35,121
ถ้ามั่นใจขนาดนั้นก็ดีสิ

140
00:15:36,373 --> 00:15:37,874
ตกลง. ฉันเสียใจ.

141
00:15:39,960 --> 00:15:43,296
คุณต้องการพื้นที่ใกล้เคียงทั้งหมด
ที่จะรู้ว่าคุณสองคนไม่ได้เข้ากันได้เหรอ?

142
00:15:43,380 --> 00:15:44,714
ทำไมคุณถึงตะโกน?

143
00:15:44,798 --> 00:15:47,634
ไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้
เรามีเรื่องต้องทำมากมาย

144
00:15:47,717 --> 00:15:48,718
(วัตถุกระทบกัน)

145
00:15:49,427 --> 00:15:50,887
(อึนยองอุทาน)

146
00:15:51,012 --> 00:15:52,097
จิงเจียน!

147
00:16:00,397 --> 00:16:01,398
จอง จินแมน.

148
00:16:01,982 --> 00:16:03,316
เราจะกลับบ้านทำไม?

149
00:16:06,152 --> 00:16:09,072
คือว่าอาหารยังไม่พร้อม

150
00:16:09,656 --> 00:16:11,116
พวกเขาบอกว่าจะกลับมาทีหลัง

151
00:16:12,409 --> 00:16:14,744
ฉันคิดว่ามันคงจะน่าเบื่อ

152
00:16:36,599 --> 00:16:40,103
ให้ตายเถอะ ฉันไม่คุ้นเคยเลย
สวมเสื้อผ้าเหล่านี้

153
00:16:41,104 --> 00:16:42,272
ฉันดูดีนะ

154
00:16:48,194 --> 00:16:49,195
ใช่.

155
00:17:05,962 --> 00:17:09,507
ผู้หญิง: โลงศพจูนิเปอร์
มีราคาแพงที่สุดในตลาด

156
00:17:10,216 --> 00:17:12,552
ถือว่าดีที่สุดในการฝังศพ

157
00:17:16,097 --> 00:17:17,098
ฉันเห็น.

158
00:17:17,766 --> 00:17:20,101
ฉันจะคิดทบทวนดู

159
00:17:21,311 --> 00:17:22,353
ครับท่าน.

160
00:17:23,104 --> 00:17:24,606
ขอบคุณมาก.

161
00:17:31,821 --> 00:17:33,490
เรายังมีอีกมากที่ต้องทำ

162
00:17:34,532 --> 00:17:35,700
จับมันไว้ด้วยกัน

163
00:17:49,380 --> 00:17:51,049
ซองโจ: โปรดบรรลุการตรัสรู้

164
00:18:03,269 --> 00:18:05,605
ฉันขอโทษ แต่คุณเป็นใคร?

165
00:18:05,688 --> 00:18:07,524
คุณจำฉันไม่ได้เหรอ?

166
00:18:08,191 --> 00:18:12,320
ฉันเป็นเพื่อนเก่าของจินแมน

167
00:18:12,403 --> 00:18:13,822
โอ้ฉันเห็นแล้ว

168
00:18:13,905 --> 00:18:16,366
แต่ฉันไม่เห็นจินแมน

169
00:18:18,493 --> 00:18:21,538
จินมานขอความช่วยเหลือจากฉัน

170
00:18:22,122 --> 00:18:23,915
ฉันก็เลยเอาพวงมาลัยมาด้วย

171
00:18:24,499 --> 00:18:26,584
แต่ฉันมีปัญหาบางอย่างในการเคลื่อนย้ายพวกเขา

172
00:18:27,168 --> 00:18:29,587
คุณสองคนจะช่วยฉันได้ไหม?

173
00:18:35,218 --> 00:18:37,679
แต่ทำไมพวงหรีดถึงอยู่ที่นี่?

174
00:18:38,638 --> 00:18:40,807
บอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้

175
00:18:42,767 --> 00:18:46,271
คนงานทำผิดพลาด
และส่งพวกเขามาที่นี่

176
00:18:46,354 --> 00:18:47,397
(เสียงโทรศัพท์)

177
00:18:50,775 --> 00:18:51,776
ใช่

178
00:18:52,861 --> 00:18:53,862
อะไร

179
00:18:54,445 --> 00:18:56,948
MAN: <i>จอง จินมาน</i>
<i>ออกจากโรงพยาบาลพร้อมกับหลานสาวของเขา</i>

180
00:18:57,532 --> 00:18:58,533
<i>ฉันควรทำอย่างไร?</i>

181
00:19:00,451 --> 00:19:01,870
ประณามมัน

182
00:19:02,871 --> 00:19:05,123
ไม่มีประโยชน์ที่จะร้องไห้เพราะนมที่หกหก

183
00:19:07,208 --> 00:19:08,376
ขออนุญาต?

184
00:19:09,252 --> 00:19:10,795
คุณกำลังพูดอะไร?

185
00:19:49,542 --> 00:19:51,669
JINMAN: <i>มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่สมเหตุสมผล</i>

186
00:19:51,753 --> 00:19:54,297
<i>คุณช่วยตรวจสอบวิดีโอความปลอดภัยได้ไหม</i>
<i>ที่โรงพยาบาล?</i>

187
00:20:04,933 --> 00:20:07,936
(ลงนาม) ฉันมีอาหารสำหรับคุณ

188
00:20:09,646 --> 00:20:14,317
ไม่ว่าคุณจะทำอะไร

189
00:20:14,400 --> 00:20:19,864
คุณจะสบายใจมากขึ้นเมื่ออิ่มท้อง

190
00:20:31,251 --> 00:20:33,002
(อึนยองคราง)

191
00:20:43,513 --> 00:20:44,681
ซองโจ: ไอ้บ้า.

192
00:20:56,693 --> 00:20:57,902
ตอนนี้ตอนนี้

193
00:20:58,444 --> 00:21:00,947
สถานการณ์ที่เราคิดขึ้นมา

194
00:21:01,030 --> 00:21:03,032
ประมาณนี้

195
00:21:05,118 --> 00:21:06,286
น่าเสียดายมาก

196
00:21:07,245 --> 00:21:09,414
แต่คุณมีความสัมพันธ์ชู้สาว

197
00:21:12,041 --> 00:21:14,752
และสามีของคุณก็สูญเสียมันไป

198
00:21:15,545 --> 00:21:18,798
เขาจึงฆ่าคุณ...

199
00:21:20,425 --> 00:21:22,176
แล้วฆ่าตัวตาย

200
00:21:29,976 --> 00:21:31,352
(คราง) ที่รัก...

201
00:21:36,316 --> 00:21:38,526
ถึงเจียน...

202
00:21:38,609 --> 00:21:39,610
(บีบ)

203
00:21:43,072 --> 00:21:45,074
(หอบหายใจ)

204
00:21:46,075 --> 00:21:49,203
(ร้องไห้)

205
00:21:51,956 --> 00:21:53,833
(กรีดร้อง) ที่รัก!

206
00:22:04,469 --> 00:22:07,096
เราไม่มีความรู้สึกไม่ดีต่อคุณ

207
00:22:09,724 --> 00:22:11,184
แต่ลาก่อน...

208
00:22:15,855 --> 00:22:17,357
และบรรลุความตรัสรู้

209
00:23:04,278 --> 00:23:06,697
(เสียงโทรศัพท์สั่น)

210
00:23:10,785 --> 00:23:13,079
ทำไมคุณไม่ตอบมันล่ะ?
ไม่ใช่แม่เหรอ?

211
00:23:16,124 --> 00:23:17,125
มันคือใคร?

212
00:23:17,792 --> 00:23:19,293
<i>ท่านครับ นี่คือจุนชอล</i>

213
00:23:20,086 --> 00:23:22,046
คุณได้หมายเลขนี้มาได้อย่างไร?

214
00:23:22,130 --> 00:23:23,714
จุนชอล: <i>นั่นไม่สำคัญในตอนนี้</i>

215
00:23:24,465 --> 00:23:25,925
<i>เบลยังมีชีวิตอยู่</i>

216
00:23:26,426 --> 00:23:27,552
<i>ฉันไม่สามารถพูดได้นาน</i>

217
00:23:28,052 --> 00:23:31,097
<i>เขากำลังเดินทางไปงานศพแม่ของคุณ</i>
<i>กับลีซองโจ</i>

218
00:23:50,992 --> 00:23:54,579
ฮอนด้า เบลยังมีชีวิตอยู่
เขาติดตามครอบครัวของฉัน ปกป้องเจียน

219
00:24:02,503 --> 00:24:06,132
คุณสัญญาว่าจะกินหมูสามชั้น
กับฉันคืนนี้!

220
00:24:06,215 --> 00:24:07,467
คุณกำลังจะไปไหน

221
00:24:07,550 --> 00:24:11,220
(การลงนาม) จู่ๆก็มีบางอย่างเกิดขึ้น
ฉันเสียใจ.

222
00:24:12,638 --> 00:24:15,016
ฉันจะกลับมาก่อนอาหารเย็น ฉันสัญญา!

223
00:24:19,562 --> 00:24:20,563
สาปมัน

224
00:24:35,703 --> 00:24:36,954
JIAN: จองจินมาน!

225
00:24:39,081 --> 00:24:40,958
คุณจะกลับมาไหม?

226
00:24:49,550 --> 00:24:52,136
ใช่แล้ว ฉันจะกลับมา

227
00:25:11,906 --> 00:25:14,158
กรุณารับโทรศัพท์ของคุณ! มาเร็ว!

228
00:25:33,177 --> 00:25:35,596
JIAN: ไขปริศนา

229
00:25:35,680 --> 00:25:37,807
กีฬาโปรดของม้าคืออะไร?

230
00:25:45,022 --> 00:25:48,359
กีฬาโปรดของม้าคืออะไร...

231
00:26:08,796 --> 00:26:10,631
คุณเป็นเพื่อนของลุงฉันจริงๆเหรอ?

232
00:27:07,104 --> 00:27:08,898
เทนนิสที่มั่นคง

233
00:27:10,983 --> 00:27:16,697
แฮงกุนแมนชั่น

234
00:27:16,781 --> 00:27:18,115
ซองโจ: นี่คือสถานที่เหรอ?

235
00:27:19,450 --> 00:27:21,285
ไอ้เวรก็ไม่โทรหาเราด้วยซ้ำ

236
00:27:24,121 --> 00:27:25,790
ไปพาเด็กมา

237
00:27:25,873 --> 00:27:27,041
ฉันจะอยู่ที่นี่

238
00:27:27,667 --> 00:27:28,668
ครับท่าน.

239
00:27:32,922 --> 00:27:34,715
ช่างเป็นวันที่ยาวนาน

240
00:27:37,134 --> 00:27:38,844
คุณช่วยรอในห้องของคุณสักครู่ได้ไหม?

241
00:28:37,445 --> 00:28:39,822
เหตุใดการดวลปืนที่ไม่จำเป็น?

242
00:28:40,448 --> 00:28:42,324
นั่นเป็นเพียงเรื่องไร้สาระที่ต้องทำความสะอาด

243
00:28:55,629 --> 00:28:57,923
ให้ตายเถอะ ฟันของฉัน

244
00:29:09,977 --> 00:29:12,688
แจ้งให้เราทราบเมื่อคุณพบกับ JIAN

245
00:29:13,397 --> 00:29:15,232
(ยางกรี๊ด)

246
00:29:17,193 --> 00:29:18,235
อะไรวะ?

247
00:29:18,319 --> 00:29:19,904
ตรงนี้!

248
00:29:23,991 --> 00:29:25,743
ฉันขอโทษจริงๆ

249
00:29:25,826 --> 00:29:27,912
แต่โทรศัพท์ของฉันเสีย

250
00:29:27,995 --> 00:29:29,997
ฉันขอยืมโทรศัพท์ของคุณได้ไหม?

251
00:29:40,382 --> 00:29:42,760
ไอ้เวรนี่ใครวะ?

252
00:29:43,469 --> 00:29:44,887
ขัดขืนมาก

253
00:29:49,725 --> 00:29:51,143
นี่เพื่อฟันของฉัน

254
00:29:52,853 --> 00:29:54,522
ทำไมมันไม่หลุดล่ะ?

255
00:29:55,523 --> 00:29:57,733
บรรลุธรรมเถิดเจ้าสารเลว!

256
00:30:00,361 --> 00:30:02,071
แจ้งให้เราทราบเมื่อคุณพบกับ JIAN

257
00:30:02,154 --> 00:30:03,364
เด็กอยู่ไหน?

258
00:30:07,952 --> 00:30:10,287
อึ. (หอบ)

259
00:30:38,566 --> 00:30:39,692
เชี่ยเอ้ย!

260
00:31:08,888 --> 00:31:10,055
มันกันกระสุนได้

261
00:32:15,079 --> 00:32:16,080
(กรีดร้อง)

262
00:32:17,873 --> 00:32:19,500
เบลยังมีชีวิตอยู่เหรอ?

263
00:32:22,086 --> 00:32:23,337
ท่าน.

264
00:32:23,420 --> 00:32:24,505
ฉันเสียใจ.

265
00:32:24,588 --> 00:32:26,048
ฉันไม่มีทางเลือก

266
00:32:26,840 --> 00:32:27,967
แล้วพี่ชายของฉันล่ะ?

267
00:32:47,444 --> 00:32:48,862
ซองโจ: อะไรวะ?

268
00:32:49,697 --> 00:32:51,699
(หัวเราะ)

269
00:32:52,074 --> 00:32:53,075
ว้าว.

270
00:32:54,076 --> 00:32:57,621
คุณจะได้รับบาดเจ็บสาหัส
ถ้าคุณตกลงมาจากที่นั่นนะเด็กน้อย

271
00:32:58,330 --> 00:33:01,625
หยุดเรื่องนั้นแล้วเข้ามาหาฉันซะ มาเร็ว!

272
00:33:02,126 --> 00:33:03,127
เลขที่!

273
00:33:04,294 --> 00:33:05,295
(พฤหัส)

274
00:33:10,592 --> 00:33:13,512
ความดี. แอปเปิ้ลไม่ตก
ห่างไกลจากต้นไม้

275
00:33:24,523 --> 00:33:26,692
- (ยางกรี๊ด)
- ผู้หญิง: โอ้พระเจ้า!

276
00:33:31,155 --> 00:33:32,823
ฉันคิดว่าเราติดขัดนิดหน่อย

277
00:34:05,105 --> 00:34:06,815
ชาย 1: นี่มันเหลือเชื่อมาก

278
00:34:08,650 --> 00:34:11,111
ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ในประเทศนี้

279
00:34:13,781 --> 00:34:16,116
ชาย 2: ฉันไม่ได้พาคุณมาที่นี่
เพื่อเที่ยวชม

280
00:34:18,911 --> 00:34:21,246
ชาย 1: คนใบ้
ที่กำลังช่วยเหลือจองจินมาน

281
00:34:22,664 --> 00:34:23,916
ซองโจพาเขาออกไป

282
00:34:25,125 --> 00:34:26,794
MAN 2: แค่หุบปากของคุณซะ

283
00:34:27,961 --> 00:34:31,757
และหาพยานให้พบ
ที่จินมานลักลอบนำออกจากลาว

284
00:34:32,800 --> 00:34:34,051
นั่นคือความสำคัญสูงสุดของเรา

285
00:34:34,635 --> 00:34:36,720
ชาย 1: คุณเครียดมาก

286
00:34:44,394 --> 00:34:45,562
แต่นี่กลิ่นอะไรคะ?

287
00:34:56,782 --> 00:34:58,992
(กรีดร้อง)

288
00:35:11,171 --> 00:35:13,173
(หอบ)

289
00:35:26,478 --> 00:35:27,479
(ไอ)

290
00:36:22,117 --> 00:36:24,786
พศิน: (พูดภาษาไทย)
ไม่ต้องกังวลเรื่องค่ารักษาพยาบาล

291
00:36:25,329 --> 00:36:29,374
ถ้าทำในไทยไม่ได้
ไปรับการรักษาที่เกาหลี

292
00:36:30,626 --> 00:36:33,170
คุณก็รู้ว่าฉันมีเงิน ฉันรวย!

293
00:36:37,507 --> 00:36:38,508
(หัวเราะ)

294
00:36:39,051 --> 00:36:40,052
(พูดภาษาเกาหลี) บาย

295
00:37:20,384 --> 00:37:21,593
จินมาน?

296
00:37:24,012 --> 00:37:25,013
จินมาน?

297
00:37:27,933 --> 00:37:29,935
(หายใจแรง)

298
00:37:42,990 --> 00:37:43,991
(เสียงครวญคราง)

299
00:37:50,539 --> 00:37:52,040
(ลมหายใจสั่น)

300
00:38:02,092 --> 00:38:05,470
ฉันไม่ต้องการที่จะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ฉันลาออกจากบาบิโลน

301
00:38:06,054 --> 00:38:07,764
ฉันไม่ต้องการทำอะไรกับพวกเขา

302
00:38:08,432 --> 00:38:11,852
จอง จินแมน. ตอนนี้คุณลุกขึ้นแล้วออกไป

303
00:38:19,651 --> 00:38:21,069
ฉันต้องการปืน พศิน

304
00:38:25,073 --> 00:38:26,325
ฉันต้องการเพียงหนึ่งเดียว

305
00:38:27,784 --> 00:38:28,785
ถ้าคุณช่วยฉัน

306
00:38:29,536 --> 00:38:30,829
ฉันจะออกไปทันที

307
00:38:33,790 --> 00:38:35,917
ทำไมคุณถึงพยายามฆ่าเบล?

308
00:38:36,710 --> 00:38:37,878
ทำไมคุณถึงทำมัน?

309
00:38:45,385 --> 00:38:47,471
ฉันไม่เข้าใจมันจริงๆ

310
00:38:48,889 --> 00:38:51,224
จองจินมานเชื่อฟังบริษัทเสมอ

311
00:38:52,225 --> 00:38:54,644
ทำไมคุณถึงสร้างปัญหามากมาย?

312
00:38:56,021 --> 00:38:57,689
ฉันต้องการที่จะตั้งค่าสิ่งที่ถูกต้อง

313
00:39:00,400 --> 00:39:03,945
หากข้าพเจ้าให้การเป็นพยานอย่างถูกต้องในศาล

314
00:39:06,615 --> 00:39:08,700
ตอนนี้เบลคงอยู่ในคุกแล้ว

315
00:39:09,826 --> 00:39:10,827
แล้ว...

316
00:39:12,996 --> 00:39:14,331
ผู้หญิงในห้องนั้น

317
00:39:17,209 --> 00:39:19,002
<i>คงไม่ตายแบบนั้น</i>

318
00:39:25,467 --> 00:39:27,135
ฉันต้องการที่จะตั้งค่าสิ่งที่ถูกต้อง

319
00:39:29,137 --> 00:39:30,138
(ครางเบา ๆ )

320
00:39:35,352 --> 00:39:36,353
แต่...

321
00:39:39,606 --> 00:39:41,775
ฉันคิดว่าฉันทำผิดพลาดอีกครั้ง

322
00:39:44,569 --> 00:39:45,862
(ถอนหายใจเบา ๆ )

323
00:39:53,829 --> 00:39:55,247
มีทั้งหมด 13 รอบ

324
00:39:59,334 --> 00:40:00,460
ขอบคุณครับคุณพศิน

325
00:40:02,129 --> 00:40:04,005
คุณจะทำอย่างไรกับสิ่งนั้น?

326
00:40:16,476 --> 00:40:20,397
(พูดไทย) ระวังตัวด้วยจินแมน

327
00:40:25,318 --> 00:40:27,362
ผู้ชาย: (ภาษาเกาหลี)
ทุกอย่างถูกไฟไหม้

328
00:40:27,446 --> 00:40:29,906
และสมาชิกในทีมของเราก็ตายกันหมดแล้ว

329
00:40:31,533 --> 00:40:32,534
แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ?

330
00:40:33,618 --> 00:40:34,995
เธอหายไป.

331
00:40:36,913 --> 00:40:39,332
ฉันคิดว่ามีคนอื่น
ในร้าน...

332
00:40:39,833 --> 00:40:41,585
(เสียงครวญคราง)

333
00:40:50,093 --> 00:40:51,303
ยงฮัน: ก็พอแล้วเบล

334
00:41:06,276 --> 00:41:08,111
หากเจ้าแอบสมคบคิดเช่นนี้

335
00:41:09,529 --> 00:41:11,072
คุณคิดว่าฉันจะไม่รู้เหรอ?

336
00:41:22,834 --> 00:41:25,003
หยุดที่นี่ได้ไหม?

337
00:41:27,214 --> 00:41:28,798
แม้ว่าฉันจะหยุดก็ตาม

338
00:41:31,801 --> 00:41:34,095
จองจินมานจะไม่หยุดตอนนี้

339
00:41:35,555 --> 00:41:38,683
บริษัทจะดูแลส่วนที่เหลือ
ดังนั้นคุณจึงอยู่ห่างจากมัน

340
00:41:40,101 --> 00:41:42,812
อย่าสร้างปัญหา.
ดูแลบาดแผลของคุณอย่างเงียบๆ

341
00:41:47,442 --> 00:41:48,693
คุณจะปล่อยให้

342
00:41:49,569 --> 00:41:51,154
จองจินมานไปแบบนี้เหรอ?

343
00:41:51,780 --> 00:41:53,156
ใครบอกว่า?

344
00:41:53,698 --> 00:41:56,660
เขาเป็นคนทรยศที่โกหกพวกเราทุกคน

345
00:41:56,743 --> 00:41:59,579
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังฆ่าจุนชอลอีกด้วย
และคนของเราเจ็ดคน

346
00:42:00,080 --> 00:42:01,748
เราจะนำจองจินมานออกไป

347
00:42:03,750 --> 00:42:06,336
และทางบริษัทจะทำให้
ตัวอย่างของเขา

348
00:42:12,926 --> 00:42:14,010
คุณมีแผนอะไร?

349
00:42:34,030 --> 00:42:35,031
เข้าไปในอาคาร.

350
00:42:37,534 --> 00:42:42,122
ไม่มีบุคลากรที่ไม่ได้รับอนุญาต

351
00:42:54,843 --> 00:42:58,388
จองเจียน

352
00:44:01,242 --> 00:44:02,494
ฉันคิดว่าฉันพบเธอแล้ว

353
00:44:03,161 --> 00:44:05,664
<i>ฉันจะดูแลเธอและพาเธอออกไป</i>
<i>เตรียมพร้อม</i>

354
00:44:25,016 --> 00:44:27,644
ซองโจ: <i>เบล</i>
<i>ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนายพลในครั้งนี้</i>

355
00:44:27,727 --> 00:44:30,355
<i>แค่อยู่ข้างสนามสบายๆ โอเคไหม?</i>

356
00:44:32,524 --> 00:44:33,692
ฉันควรจะเป็นคนนั้น

357
00:44:34,859 --> 00:44:36,236
เพื่อยุติจองจินมาน

358
00:44:36,986 --> 00:44:37,987
คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอ?

359
00:44:38,071 --> 00:44:40,573
<i>ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกอย่างไร แต่แค่ครั้งนี้...</i>

360
00:45:10,645 --> 00:45:13,064
คุณกำลังทำอะไรที่นี่?
ฉันบอกให้คุณยืนเคียงข้าง

361
00:45:27,078 --> 00:45:28,121
(เสียงครวญคราง)

362
00:45:32,584 --> 00:45:34,586
(ทั้งคำราม)

363
00:45:58,401 --> 00:46:00,361
คุณคนทรยศ!

364
00:47:04,592 --> 00:47:07,637
จินมาน: <i>เจียน กลับบ้านกันเถอะ</i>

365
00:48:29,552 --> 00:48:30,845
คุณปู่!

366
00:48:30,929 --> 00:48:33,097
- ลูกรักของฉัน!
- ทักทาย!

367
00:48:33,181 --> 00:48:34,599
ทักทาย!

368
00:48:34,682 --> 00:48:39,270
- สุขสันต์วันเกิดคุณปู่!
- ขอบคุณมากนะลูกชาย

369
00:48:39,354 --> 00:48:41,981
- พ่อทำไมคุณถึงสายนัก?
- ขออภัย มีบางอย่างเกิดขึ้นในที่ทำงาน

370
00:48:42,065 --> 00:48:43,149
- คุณปู่!
- ใช่?

371
00:48:43,232 --> 00:48:44,609
- ลองดูสิ่งนี้.
- ตกลง.

372
00:48:44,692 --> 00:48:46,861
ผู้ชายคนนี้ทำสิ่งนี้ให้ฉัน

373
00:48:48,154 --> 00:48:49,155
เราจะเข้าไปไหม?

374
00:48:49,864 --> 00:48:50,990
ไปกันเลย

375
00:48:51,074 --> 00:48:52,116
ไปกันเลย

376
00:48:52,617 --> 00:48:55,453
เด็ก: คุณทำรถด้วยได้ไหม?

377
00:48:55,536 --> 00:48:58,247
ผู้หญิง 1: จองวู เก็บของเล่นของคุณไปซะ
และล้างมือของคุณ

378
00:48:58,331 --> 00:49:00,583
ผู้หญิง 2: เขาตื่นเต้นมาก
เมื่อเรามีแขก

379
00:49:05,296 --> 00:49:07,632
ผู้หญิง 1: หยุดรบกวนเขาได้แล้ว มาเร็ว.

380
00:49:10,510 --> 00:49:11,719
ผู้หญิง 2: เสร็จแล้วเหรอ?

381
00:49:11,803 --> 00:49:13,930
ผู้หญิง 1: ค่ะแม่ คุณลิ้มรสสิ่งนี้ได้ไหม?

382
00:49:16,391 --> 00:49:18,851
ผู้หญิง 2: มันสมบูรณ์แบบ
เคี่ยวต่ออีกสักหน่อย

383
00:49:20,728 --> 00:49:22,271
คุณอยากลองสิ่งนี้ไหม?

384
00:49:23,940 --> 00:49:27,485
คุณควรจะบอกเรา
เรากำลังจะมีแขกมาเยี่ยม

385
00:49:27,568 --> 00:49:28,695
ขอโทษ.

386
00:49:28,778 --> 00:49:30,154
ฉันลืมไปว่าฉันชวนเขามา

387
00:49:30,238 --> 00:49:33,116
- พวกคุณทุกคนทักทายกันไหม?
- ใช่.

388
00:49:33,199 --> 00:49:35,076
อาหารเย็นพร้อมแล้ว มานั่งสิ

389
00:49:35,159 --> 00:49:36,452
ขอบคุณมากครับคุณผู้หญิง

390
00:49:36,536 --> 00:49:38,413
แม้ว่ามันไม่มากก็ตาม

391
00:49:38,496 --> 00:49:40,206
มันเกินกว่าที่ฉันจะหวังได้

392
00:49:41,791 --> 00:49:42,834
แมน:ไปกินข้าวกันเถอะ

393
00:49:53,428 --> 00:49:54,470
คุณกำลังทำอะไร?

394
00:49:57,306 --> 00:49:59,308
แม็กเหลืออีกห้ารอบ

395
00:50:00,810 --> 00:50:01,811
หลานชายของคุณ

396
00:50:02,353 --> 00:50:04,397
ลูกชาย ลูกสะใภ้ และภรรยา...

397
00:50:05,857 --> 00:50:08,526
ฉันจะเหลืออันหนึ่ง
หลังจากที่ฉันฆ่าสี่คนนั้นแล้ว

398
00:50:10,862 --> 00:50:13,781
ฉันอยู่ในบ้านเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง
ก่อนที่คุณจะมาที่นี่

399
00:50:14,574 --> 00:50:15,825
แต่ฉันไม่ได้ทำ

400
00:50:20,288 --> 00:50:21,664
คุณต้องการอะไร?

401
00:50:26,085 --> 00:50:28,379
ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนคิดคำนวณ

402
00:50:29,297 --> 00:50:31,049
ฉันจะพูดง่ายๆ

403
00:50:35,845 --> 00:50:36,971
แม่ของฉัน

404
00:50:41,934 --> 00:50:43,269
พี่ชาย, พี่สะใภ้,

405
00:50:45,021 --> 00:50:47,690
และสหายและเพื่อนของฉัน

406
00:50:49,150 --> 00:50:50,985
ฉันสูญเสียคนไปสี่คน

407
00:50:51,069 --> 00:50:52,653
ของฉัน

408
00:50:55,656 --> 00:50:56,783
คุณไม่คิดเหรอ

409
00:50:57,283 --> 00:51:00,203
นั่นเป็นการลงโทษที่เพียงพอสำหรับสิ่งที่ฉันทำไปเหรอ?

410
00:51:02,705 --> 00:51:04,082
ถ้าคุณหยุดอยู่ตรงนี้

411
00:51:05,458 --> 00:51:07,293
ฉันจะฝังทุกอย่างที่เกิดขึ้น

412
00:51:08,086 --> 00:51:10,421
และนำไปที่หลุมศพของฉัน

413
00:51:18,304 --> 00:51:20,348
ได้โปรดท่านนายพล

414
00:51:31,984 --> 00:51:32,985
ฉันเอง.

415
00:51:33,694 --> 00:51:35,655
<i>จินมานบอกว่าเขาจะหยุดที่นี่</i>

416
00:51:37,406 --> 00:51:38,950
<i>คุณคิดว่าคุณทำได้</i>

417
00:51:59,137 --> 00:52:00,138
(หัวเราะ)

418
00:52:06,686 --> 00:52:08,354
พศิน : คุณคิดว่าบาบิโลนจะหยุดไหม?

419
00:52:14,026 --> 00:52:16,028
บาบิโลนอาจถอยกลับ

420
00:52:17,989 --> 00:52:19,824
แต่เบลจะไม่ทำ

421
00:52:24,787 --> 00:52:26,455
คุณจะทำการเคลื่อนไหวครั้งแรกหรือไม่?

422
00:52:30,960 --> 00:52:32,253
ฉันทำได้

423
00:52:33,462 --> 00:52:34,755
แต่ไม่ใช่ตอนนี้

424
00:52:35,631 --> 00:52:37,425
ฉันต้องการแผนระยะยาว

425
00:52:54,400 --> 00:52:57,445
คุณจะสร้างห้างสรรพสินค้าข้างล่างนั่นเหรอ?

426
00:53:01,574 --> 00:53:03,784
คุณมันคนบ้า จินแมน

427
00:53:10,124 --> 00:53:11,500
คุณทำการขุด

428
00:53:12,418 --> 00:53:13,419
จินแมน:โอเค

429
00:53:39,445 --> 00:53:40,529
ไปกันเถอะพี่ชาย

430
00:53:41,239 --> 00:53:43,491
คุณจะอยู่กับฉันตอนนี้

431
00:53:46,327 --> 00:53:49,497
- ทำได้ดีมากเจ้านาย เจอกันพรุ่งนี้.
- ใช่ เจอกันพรุ่งนี้

432
00:53:53,125 --> 00:53:55,336
คุณไม่ควรเดินคนเดียวตอนดึก

433
00:53:55,419 --> 00:53:56,879
อยากดื่มกับเราไหม?

434
00:54:19,568 --> 00:54:20,736
(พูดภาษาจีนกลาง) คุณเป็นใคร?

435
00:54:20,820 --> 00:54:22,280
คุณกำลังพยายามทำอะไร?

436
00:54:24,657 --> 00:54:27,159
(พูดภาษาเกาหลี) โอ้ คุณเก่งมาก

437
00:54:35,209 --> 00:54:36,502
นี่ของฮอนด้าเหรอ?

438
00:54:51,100 --> 00:54:52,101
ออกไป.

439
00:56:18,854 --> 00:56:20,356
(อ้าปากค้าง)

440
00:57:02,606 --> 00:57:03,607
(กระสุนปืน)

441
00:57:10,948 --> 00:57:13,200
ปืนเหรอ? คุณได้สิ่งนั้นมาจากไหน?

442
00:57:14,201 --> 00:57:15,453
คุณต้องการที่จะลองมัน?

443
00:57:33,888 --> 00:57:35,222
ฟังนะเจียน

444
00:57:35,931 --> 00:57:40,686
ร้านค้าสำหรับนักฆ่า

445
00:57:40,769 --> 00:57:43,772
(เล่นเพลงป๊อป)


